Een bezoek aan Nederlands bekendste heuvel gelegen bij de Maas en de mergelgrotten in Maastricht

Bij Maastricht heb je toeristische programma's voor een bezoek aan de mergelgrotten van de St. Pietersberg. Deze 'berg' is ongeveer 100 meter hoog en is daarmee niet de hoogste berg in Nederland, want dat is de Velserberg met meer dan 300 meter hoog en zo'n 20 km verderop gelegen richting Aken.

Mensenhanden hebben een gangenstelsel door de mergel gemaakt. Deze zachte kalksteen heeft zich gevormd in de Krijtperiode toen er nog een ondiepe Krijtzee was. Mensen gebruikten al in de Romeinse tijd blokken mergel om huizen, bruggen en waterputten te bouwen. In een hotel bij het Vrijthof zijn nog resten van een mergelwaterput te bewonderen. In deze mergelgrotten zijn geen grotwoningen uitgehouwen zoals elders nog wel bestaan in Limburg.

De Pietersberg kent een zachte blanke mergellaag van ongeveer 20 meter en daarop een 30 meter van een hardere steensoort.

Er zijn twee ingangen te weten de Zonneberg en de Noord.

De gids maakt de stevige toegangsdeur tot de mergelgrotten open, waardoor je het gevoel hebt in een sprookje te duiken. Het Sesam-Open-U-gevoel wordt evenwel teniet gedaan door zijn praktische uitspraak van 'Oppassen geblazen' omdat in sommige gangen de plafonds erg laag zijn. Er moet dus regelmatig gebukt worden.

In tegenstelling tot de hoge zomerse temperaturen buiten is het in de gang lekker fris. Omdat de temperatuur constant op de 10 à 11 graden Celsius ligt en het donker en er een hoge luchtvochtigheid is, kunnen hier goed champignons gekweekt worden. En dat gebeurt dus ook. Er zijn ook veel beesten die houden van die constante temperatuur. Zo komen er in de winter rond de 1000 vleermuizen hier hun winterslaap houden. Zo'n tien soorten van de 17 soorten die er bestaan, zijn aangetroffen. In april vliegen ze uit.

Op een grote kaart op een mergelwand staat het gangenstelsel met daarop ook waar dé Kluis te vinden is. In deze kluis werden de kunstschatten van het Rijksmuseum gedurende de Tweede Wereldoorlog enkele jaren ondergebracht.

En jawel hoor op het eind van de rondleiding lijkt het toch allemaal goed te komen met het sprookje. Want men denkt dat ongeveer 70 miljoen jaar geleden er in dit gebied de Mosasaurus leefde. Delen van het skelet van een groot reptiel (saurus) dat genoemd is naar de Maas (Maso), zijn in 1770 teruggevonden tijdens het uitzagen van steenblokken in de onderaardse gangen. Niet alleen dit beest heeft deze streek aangedaan. In de Nederlandse historie zijn er bestormingen geweest door Fransen, Spanjaarden, Duitsers. De grotten hebben toen goed onderdak geboden. Voor een goede smeuïge overlevering van die invasieverhalen moet u bij de gidsen zijn. Als hedendaagse ridders verdedigen zij hun vesting door na elke toer de deur weer goed af te sluiten. Bijna elk uur is er wel een rondleiding door de grotten. Check bij het VVV.