Van Osnabrugge

Het Marskramerpad is nog niet uitgelopen, maar de afstand om het beginpunt van een volgende etappe te lopen wordt steeds groter. Daarom ben ik begonnen met een ander LAW pad, iets meer in de omgeving van Den Haag.

Het Grote Rivierenpad start in Hoek van Holland en loopt naar Leerdam en van daaruit door naar Nijmegen en Kleve.  De afstand is - inclusief de groene riviervariant - 232 km.

In 2011 zijn het Oeverloperpad en het Lingepad samengevoegd met een nieuwe naam: Het grote rivierenpad.

Ik start met een rondje: Vanuit Hoek van Holland Variant A langs de noordkant van Rotterdam, langs de Rottemeren. Vanaf het Loetbos loop ik dan terug naar Hoek van Holland langs de zuidkant van Rotterdam, langs de Oude Maas en de Nieuwe Waterweg. Vanaf Schipluiden samen gelopen met Mary.

Gestart op 15 juni 2010. Uitgelopen op 25 november 2011.

In 2012 ga ik verder: Loetbos-Leerdam.

Foto: kruising Oeverloperpad, Deltapad en Visserspad.

3 mei 2012. Een top-wandeling.

Het was even puzzelen hoe we met auto en openbaar vervoer zouden reizen. We reden uiteindelijk met de auto naar Hei en Boeicop. Vandaar met de buurtbus naar Lexmond en vanuit Lexmond met bus 90 naar Ameide. Dat ging allemaal vlot. Nog een klein stukje langs de Lek en daarna begonnen we aan de doorsteek naar de Linge. Er stond een koelkast langs het pad waar je zelf wat te drinken uit kon nemen, geldpotje erbij. We liepen hier door een heel bijzonder natuurgebied: De Zouweboezem en kade. Het wemelt er van de vogels, waaronder bijzondere vogels die wij nog nooit gezien hadden. We hadden bijzonder veel geluk, want we zagen de zwarte stern en de purperreiger. Mary zag ook de rietgors nog. Het is grappig: als je weet dat die vogels er zijn, dan ga je daar ook naar op zoek. Als we het niet geweten hadden, hadden we ze misschien niet gezien. We bezochten de vogelkijkhut in het gebied. Het was er druk. Van anderen leer je ook weer dingen. Echt leuk. Ook in de Achthovense polder hebben we vaak stil gestaan om te kijken naar vogels. Het was bijzonder dat we opeens een groot hert en een ree langs de bosrand zagen.  Door een dubbele markering (én rechtsaf, én rechtdoor) misten we de afslag naar de dijk en liepen we over de Rijskade. Dit stuk is ook mooi, maar er is wel veel herrie van de snelweg. In Lexmond namen we onze pauze met een pannenkoek en wat te drinken. Daarna 2 km langs de dijk. De dijk af en een lang stuk langs de Bolgerijse kade. Weer richting de snelweg. Weer veel herrie. Eenmaal voorbij de A27 werd het weer rustig. Het was een grote verrassing dat we vandaag voor de tweede keer door een fantastisch natuurgebied konden wandelen. De Bolgerijse polder is eigendom van het Utrechts landschap. Hier is het stil. Het is een landschap vol met griendbossen. Ook hier wemelt het van de vogels, veelal zangvogels. We hoorden heel, heel veel, maar het is lastig om ze te zien en onze kennis van vogelzang schiet enorm te kort.  De in het routeboekje genoemde geel-rode / geel-blauwe paalkoppen zijn niet meer te vinden. We volgden de paden op goed geluk. Bij een vogelkijkscherm konden we niet verder. We gokten het volgende pad en dat pakte goed uit, want nu pas liepen we over de bruggetjes en een knuppelpad en ook zagen we weer de rood-witte markeringen. Het laatste stuk van de route liep over een natuurpad dwars door de weilanden. Hier zagen we heel veel grutto's. Aan het eind van dit natuurpad konden we melk tappen uit een automaat bij een boerderij. Heerlijke verse koude melk. We sloegen hierna af naar Hei en Boeicop waar de auto nog bij de bushalte stond.

Gelopen afstand: ongeveer 19 a 20 km. Weer: 18 graden, bewolkt, droog.

6 april 2012.

Vandaag reden we met de auto naar Schoonhoven. De Tomtom voerde ons over een eng, maar prachtig dijkje langs het riviertje de Vlist. Toen we in Schoonhoven bij de parkeerplaats bij de pont waren, ontdekten we dat je daar maar een uurtje mag staan. Zeer merkwaardig. Een lege parkeerplaats aen we waren de gedwongen om ergens een plekje langs de weg te zoeken. Echt vreemd. Even later toch met de pont overgevaren en op pad gegaan. Een kilometer naar Nieuwpoort. (Nee, niet van de Slag om ... dat ligt ergens anders) Een echt vestingstadje. Willemstad, Naarden, Heusden, die kenden we al, maar dit plaatsje was nieuw. Erg mooi. Om kwart voor 11 wilden we aan de koffie, maar het eetcafé ging pas om 11.00 uur open. rOmdat we op de hele route verder geen koffie meer zouden kunnen krijgen, hebben we nog maar een rondje gelopen. Er zijn veel mooie oude gebouwen met bordjes erop, dus informatief. Na d koffie verder op pad. Direct buiten de bebouwde kom over een grasdijkje langs de Nieuwpoortse weg. De verrekijkers in de aanslag. We hebben vandaag minder weidevogels gezien dan we verwacht hadden, maar hier waren toch een aantal grutto's (veel overvliegende), een paartje krakeenden en scholeksters. De Westermolen is schitterend in zijn soort. Het is een wipmolen. Zie de foto's. Direct na de molen, bijna nog op het erf vonden we een bankje met een soort nestkast waarin 'het logboek van de wandelaar' zat. We hebben er even in gelezen en zelf wat ingeschreven. De vorige wandelaar was net voor de tweede dag op pad naar Santiago. Die had dus nog een flinke tocht voor ons. Wij vandaag zo'n 14,5 km. Het was echt genieten langs de Goudriaanse en Langerakse kades. Door een stiltegebied. We horen veel kbv'tjes (kleine bruine vogeltjes), maar we zagen er niet zo veel. Ze laten zich niet zo gemakkelijk in de kijker vangen. We liepen op ons gemakje. Hier zouden ook uilen nestelen. Het laatste stuk naar Ameide is niet zo bijzonder. Toen we op de Lekdijk waren kwam er na slechts 6 minuten een bus (90), die ons terug bracht naar de pont. Het was een heerlijke dag. Lekker zonnig, bij een graadje of 11. Gelopen afstand: krap 15 km.

16 maart.

Deze etappe sluit aan bij etappe 6. Vanaf het Loetbos zijn we (Mary en ik) vorig jaar terug gelopen naar Hoek van Holland. Nu gaan we verder op het rivierenpad. Leerdam is het volgende doel. Maar vandaag is de eindbestemming Schoonhoven. We starten bij de Zuidbroekse molen. Vanaf Gouda kwamen we daar met bus 197. We duiken meteen de polder in. Op de Zuidbroek is behoorlijk veel (sluip?)verkeer, maar bij de boerderij op nr. 79 duiken we de polder in. De boer is op het erf aan het werk en groet ons vriendelijk. Hij merkt op dat het wandelseizoen weer begonnen is, want ook vorig weekend waren er al weer een hoop wandelaars. Aardige man. De lammetjes huppelen in het weiland achter de stal. Het is lente! We kiezen voor het verharde pad, want het heeft weinig meerwaarde om door het weiland te ploegen net aan de andere kant van de sloot. Gelukkig hebben we de verrekijkers bij ons, want er is van alles te zien in de weilanden. In ieder geval grutto's en scholeksters. Even verder gaan we de Kadijk op. Deze tiendweg is 'in originele staat', staat er in het boekje. Prachtig is het hier. Én stil. Wat mij betreft is dit het mooiste stuk van de route van vandaag. We zien een paartje zwarte zwanen met vijf jongen. Dan richting Bergambacht. Bij de bakker aan de Hoofdstraat drinken we koffie met wat lekkers. Verder via de Tussenlanen. We verwachten hier drukte, maar het valt hier juist mee met het autoverkeer. Wat een prachtige boerderijen staan hier. We genieten ervan. Dan richting Lekdijk. Vanaf Ammerstol tot aan Schoonhoven toe zijn hier grootschalige werkzaamheden. De dijk wordt opgehoogd en verbreed. Ook is er een brede geul gegraven tussen het natuurgebied en de dijk. Op blz 144-147  van het wandelboekje staat een hoofdstukje 'Ruimte voor de Rivier'. We zien met eigen ogen hoe dat hier gestalte krijgt. Na hm. paal 2,7 kan je nu helaas niet meer omlaag langs de rivier lopen. Tot Schoonhoven MOET je nu over de dijk. Vandaag is dat geen ramp. Door de werkzaamheden is hier nu ook geen autoverkeer en we hebben goed zicht op de natuur en op de rivier. Een schip lost bazaltkeien. Op een kribje in de bocht van de rivier tellen we 30 grutto's en nog scholeksters en andere vogels. Een prachtig gezicht. Om half 4 lopen we Schoonhoven binnen. In het centrum bewonderen we de zilver- en goudateliertjes met hun mooie sieraden in de etalages. Een volgende keer kunnen we daar misschien nog wat meer tijd voor nemen. Met bus en trein zijn we zo weer terug in Den Haag. Een mooie start van het LAW wandelseizoen.

25 november. Vandaag lopen we de voorlopig laatste etappe van het grote rivierenpad. Tenminste voor dit seizoen. De laatste etappe! In 12 wandelingen hebben we dan het rondje Hoek van Holland - Loetbos - Hoek van Holland voltooid. Maar eerst de wandeling van vandaag nog.

We treinen van Den Haag naar Delft om daar de bus naar Maasland te nemen. Helaas zien we de bus net voor onze neus vertrekken. De trein had vertraging en vijf minuten overstaptijd bleek te weinig te zijn. De volgende bus gaat pas over een uur. Balen! We nemen de trein naar Schiedam en van daaruit reizen we met bus 126 naar Maasland. Dit verloopt gelukkig wel vlot. Om half 11 zijn we dan toch op pad.

Wat is Maasland toch een leuk dorpje om doorheen te lopen. Voorbij Maasland lopen we over het dijkpolderpad. Eén stoeptegel breed en dwars door het weiland. Onderweg een heleboel bruggetjes van een plank met een leuning. Bijzonder pad om te lopen. En stil! Het miezert soms een heel klein beetje, maar zo weinig dat je in de sloot niet ziet dat het regent. Onder het viaduct van de A20 eten we een broodje. Als we verder lopen is er meer wind gekomen en de lucht waait helemaal open. We lopen langs de rand van Maassluis West en langs de Oranje plassen. Als we langs de Oranjedijk lopen zien we heel we zwermen vogels. We kunnen niet goed onderscheiden welke het zijn. Geen meeuwen, geen spreeuwen, geen steltlopers, maar wat dan wel? Ook zien we nog een jagende valk. Aan het eind van de Oranjedijk nemen we nog een broodje op een bankje in de zon! Dan verder in de richting van het Staelduinse Bosch. Jammer dat het bezoekerscentrum dicht is. Het bos is evenmooi als tijdens de eerste etappe. Via de Nieuwlandse dijk gaan we richting Hoek van Holland. Niet door het centrum, maar via een mooi duinbos. Over de spoorwegovergang en het bordje van het Oeverloperpad komt in zicht. Ik zet Mary op de foto. Dan halen we een visje in de vistent voor thuis. Ze schenken daar ook een lekker bakkie koffie. De trein halen we maar net ..... bijna vergeten in te checken. Afstand vandaag: 17 km.

Volgend voorjaar gaan we verder vanaf het Loetbos. Dan gaan we richting Leerdam en wordt deze webpagina vervolgt.

Het mooie weer kan niet op dit najaar. Op 12 november liepen Mary en ik de volgende etappe van deze mooie route. Het was zeer zonnig en zo rond de 12 graden met weinig wind. Ideale omstandigheden voor een dagje op pad dus. Met de trein van Den Haag naar Schiedam, dan een overstap op de metro naar Spijkenisse en daar stond de minibus al klaar. In een uurtje waren we op ons startpunt. Vandaag liepen we door leuke kleine dorpjes als Geervliet, Heenvliet en Zwartewaal. Bij Heenvliet liepen we even verkeerd door vage markeringen, maar een ramp was dat niet. We kwamen eenmaal een groep van zes mensen tegen die de route de andere kant op liepen. In Zwartewaal wilden we wel eens aan de koffie en voor de kleine supermarkt vroegen we aan een oudere dame, die zojuist haar boodschappentassen op de fiets had gezet, waar er ergens koffie te krijgen was. In het dorp ging het café pas om 16.00 uur open. Na een korte aarzeling nodigde ze ons uit om bij haar thuis een kopje koffie te komen drinken. Het werd een bijzondere ontmoeting! We hebben een hele tijd zitten praten en op de één of andere manier voelde het vertrouwd aan toen we weg gingen. Bijzonder! We werden er helemaal blij van. Het volgende stuk van deze etappe ging over de bruggen: de Brielse Maas brug, de Harmsenbrug en de Callandbrug. Wel met veel autoverkeer natuurlijk, maar toch een plek waar je niet zo snel zou gaan wandelen als we deze route niet zouden lopen. De enorme windschermen langs de Brittaniëhaven zijn bijzondere kunstwerken om te zien. Ik kon toch een paar interessante foto's maken. Na de bruggen liepen we een stuk langs het Calandkanaal. Daarna staken we het eiland Rozenburg over en al snel was daar de pont naar Maassluis. Maasluis is erg sfeervol om door te lopen. In Maassluis vonden we een bakkertje waar we koffie met verrukkelijke warme peacanbroodjes namen. Daarna liepen we door naar het busstation in Maasland. De bus bracht ons naar station Delft en vandaar bereikten we met de sprinter het station in Den Haag weer. Prima verbindingen en goede aansluitingen hadden we vandaag. De gelopen afstand: 14 km.

NB: De laatste foto van de route is een bijzondere klok. Het is een getijdenklok. Zo'n klok ben ik nog nergens anders tegen gekomen.

Op woensdag 10 augustus liepen we een volgende etappe. De naam van de route - Grote Rivierenpad - dekte de route van vandaag volledig. Vrijwel de hele dag liepen langs de ene of de andere kant van 'de grote rivier' De Oude Maas. Maar eerst met de trein van Den Haag naar Rotterdam CS en dan met de metro naar Rhoon. Een uitstekende verbinding. Het was even zoeken naar de aanlooproute richting Oude Maas - we wisten het niet precies meer van de vorige keer. Een aardige mevrouw hielp ons uitstekend op weg. Vlak bij de Oude Maas was er al een restaurant open. Dus konden we starten met koffie. Daarna op pad door de Johannapolder. Eerst zagen we bij het pontje naar Oud Beijerland heel veel vogels op een slikplaat. Vooral in de verte waren er door de verrekijker veel verschillende steltlopers te zien, maar het was te ver weg om ze te kunnen herkennen. Jammer. Een mooie polder die Johannapolder. De route naar de Spijkenissebrug was het mooiste deel van vandaag. Door de grienden en flinke stukken over vlonders. Het was echt genieten. Zelfs het weer werkte mee. Regelmatig een zonnetje. De Spijkenissebrug beweegt flink door de auto's en dat voel je pas goed als je lopend over de brug gaat. Best wel eng eigenlijk. De brug ging heel regelmatig open toen we er naar toe liepen en we fantaseerden erover hoe we ons zouden voelen als de brug open zou gaan terwijl wij nog op het bewegende deel zouden staan ... Er gebeurde niks. Over de brug zochten we een cache bij het oude brugdeel. We liepen vandaag ook veel over grasdijken. Ook leuk, omdat je dan zicht op de rivier houdt. Op één van de dijken liep een fazant die nogal boos op ons leek te zijn. Uit het hoge gras kwamen twee kuikentjes tevoorschijn. Toen snapten we het gedrag van de moeder. Tussen de Spijkenissebrug en de Hartelbrug vonden we nog drie andere caches. Leuk. Na de Hartelbrug liepen we door een meer stadsparkachtig deel. We liepen fout bij de gevangenis en het duurde een heel tijdje voor we weer op het goede pad waren. Nu liepen we langs het voedingskanaal van het Brielse meer. Daarna tot Geervliet weer over de dijk vol met schapen. Inmiddels waaide het flink. In Geervliet namen we de bus naar de metro in Spijkenisse. Met bus, metro en trein stonden we in vijf kwartier weer op het station in Den Haag. Het was een mooie route, maar de markeringen waren soms in geen velden of wegen te bekennen. We hebben vooral op kaart en beschrijving gelopen.

Gelopen afstand: 18 km.

NB: Kijk even naar de foto's. De laatste foto is wel heel merkwaardig. Ik weet echt niet wat het is. Weet u het, laat het even weten in het gastenboek.

Op maandag 11 juli startten Mary en ik om 10.15 uur op station Barendrecht voor de volgende etappe. Eerst terug naar de de Oude Waal. Langs het zwembad van Heerjansdam. Ik herkende het zwembad niet meer, maar vroeger als tiener fietste ik hier vanuit Barendrecht naar toe om te gaan zwemmen. In de Jan Gerritse polder beklommen we de heuvel met de grote spiegel. Een mooi uitkijkpunt en een mooi plekje om onze lunch op te eten. Mooi uitzicht op de rivier en op de nieuwbouw van Barendrecht. Het mooiste deel van de tocht moest nog komen: de grienden. Eerste de Carnissegrienden en later de Rhoonse grienden. Daar namen we het laarzenpad om zo nog extra in de grienden te kunnen lopen. Het is daar zó mooi. Helaas liep het laarzenpad rond, waardoor we ongeveer 3 km extra moesten lopen. Onderweg zochten en vonden we nog 4 caches. Later dan verwacht waren we terug in Den Haag (19.30 uur) Het was, ook dankzij het fantastische weer, een heerlijke dag. Deze etappe hoort beslist bij de mooiste delen van de route. Totaal gelopen afstand: 21 km.

Op een bloedhete meidag liepen Mary en ik van Alblasserdam naar Barendrecht nadat we eerst met trein, metro en waterbus naar het begin waren gereisd. Het blijf toch leuk om eerst een eind te varen om dan te gaan lopen. Niet de mooiste etappe, want je moet in ieder geval de A16 over. We liepen al snel de brug over de Noord over en zochten aan de overkant eerst een cache. Op maandag is het altijd lastig om een plek te vinden om koffie te drinken. Het eerste restaurant in H.I. Ambacht was dan ook nog gesloten. Verderop waren de Heeren van Ambacht wel geopend. We hebben daar verrukkelijk geluncht. Dit restaurant is hier nog maar kort gevestigd. Echt aan te raden. Verder naar Rijsoord langs de Waal. We zijn hier even van de route afgeweken. In het boekje staat 'Sandelingen-Ambacht, recreatiegebied in aanleg'. Het is de moeite waard om hier doorheen te wandelen. Zo mis je ook de drukke provinciale weg. Het was erg warm. Gelukkig liepen we steeds stukken langs het water. Na het passeren van het spoor besloten we naar het station van Barendrecht te lopen. We liepen vandaag maar 13 km, maar dat was genoeg. De verbinding naar Den Haag van hieruit was perfect. Een mooi en apart station trouwens.

23 april.

Liepen we de vorige etappe nog met de winterjas aan, vandaag was het t-shirt en korte broekenweer. Ongelofelijk, zo vroeg in het voorjaar. Om kwart over 10 zitten we aan de koffie bij de Loet. Dit maal lopen we eenvoudig de goede kant op en vervolgen we de route door het Loetbos. We zien minder vogels dan vorige keer, maar ook nu is het prachtig. We lopen door een overvloed van geel koolzaad en wit fluitekruid. We passeren een zwaan die zijn nest wel erg dicht langs het pad heeft gebouwd. Ze staat op het nest, zodat we de reuze-eieren goed kunnen zien. Door de Krimpenerhout naar Krimpen aan de Lek. We dalen de Rijsdijk af naar de Looijerijstraat om een bezoekje te brengen aan een tante die hier woont in het huis waar vroeger mijn grootouders woonden. Ze is thuis en we worden hartelijk onthaald met thee. Erg leuk om hier even te zijn. We lopen door, weer over de Rijsdijk langs de voormalige kolenwerf, waar nu huizen gebouwd zijn, en dan naar de pont. Op dit kruispunt is niets veranderd. Dan richting Kinderdijk, langs de molens. Eerst zoeken en vinden we nog een (voortuin)cache. Bij de molens is het zeer druk en we spotten auto's uit alle delen van Europa. Er zijn ook veel Chinezen. Jonge mensen die Europa in vier dagen doen. We zijn trots op ons culturele erfgoed. Ook voor ons is het leuk om hier te lopen. In Alblasserdam zelf stoppen we bij een speeltuintje. Dan naar de waterbus die ons naar Rotterdam zal brengen. De waterbus komt na zes minuten. Het is een heerlijk vaartochtje. Met de metro naar CS, en met de trein naar Moerwijk. Het was een meer dan heerlijke dag. We hebben een lekker kleurtje gekregen.

Afstand: 15 km.

14 april.

Stippeltjes in de titel. Vandaag hadden we - Mary en ik - van Moordrecht naar Krimpen aan de Lek willen lopen, maar zo ver kwamen we niet. Om kwart over 10 waren we met trein en bus al in Moordrecht gearriveerd. We liepen even langs Waypoint om nieuwe batterijen voor de gps te kopen. Daarna met de pont over naar Gouderak. Daar zochten we koffie en een toilet. Helaas, zowel het eetcafe op de dijk als het dorpshuis waren nog gesloten. Dan maar op pad. We doken meteen de polder in. Al in de verte zagen we ze staan op een bruggetje: de hangouderen. 'Eerst tol betalen, dan mag je verder', grapte één van hen. Op de tiendweg hoorden en zagen we tientallen vogels. Maar de grootste verrassing was toch wel de aalscholverkolonie in een bosstrook. Tientallen nesten en in elk nest zaten drie of vier vogels. Ouders waren druk aan het voeren. Hier liepen we al een flinke vertraging op. Dit zie je niet elke dag. Het was prachtig om te zien. Met de verrekijker helemaal! Dan toch maar verder. We zagen veel witte kwikstaarten op de tiendweg. In de verte soms kieviten, scholeksters en een enkele grutto. Een tweede bioptoop passeerden we al lopend langs de Berkenwoudse hoge- en lage boezem. Rietlanden vol leven. Wat een vogels. Je hoort ze, maar je ziet ze nauwelijks. Met onze - beperkte - kennis van dit soort vogels dachten we dat er vooral veel rietzangers zaten en misschien karekieten. De rest herkenden we (nog) niet. We genoten volop, maar we schoten niet op. We bereikten het Loetbos en om half 2 zaten we eindelijk aan de koffie. De derde verrassing vandaag was het Loetbos. Mooi, mooi, mooi. Een derde biotoop vandaag met nog weer andere vogels. Roofvogels ook. Mezen, tjiftjaffen etc. En een putter, dachten we. (En dat klopte na het raadplegen van het vogelboekje) Die had ik nog niet eerder gezien. Toen we op een kruising links af moesten hadden we een probleem. Het klopte niet met kaart en beschrijving. Een fietser om raad gevraagd. Tja, we waren naar het oosten gelopen ipv naar het westen. Richting Bergambacht ipv richting Krimpen. Het was inmiddels vier uur. We hebben de bus gepakt naar de Capelse Brug. Met metro en trein kwamen we weer in Den Haag. Wat een fantastische dag. Deze route staat bij ons met stip op één van mooiste etappes van het grote rivierenpad.

Afstand: 12 km.

28 maart.

Vandaag een kleine etappe gelopen. Van Zevenhuizen naar Moordrecht leek me een heel eind, maar in het routeboekje was het maar 12 kilometer en dat klopte ook. In Zevenhuizen vonden aan het eind van de Dorpsstraat een eetcafé waar ook op maandagochtend een bakkie leut te krijgen was. Daarna op weg naar Nieuwerkerk aan de Ijssel. Dit stuk van de route is beslist saai te noemen. We liepen steeds naast een weg. Door Nieuwerkerk was het al leuker, want daar is een aardige groenstrook om door te wandelen. Eenmaal door Nieuwerkerk heen gaat het over een grasdijk. Eindelijk verlost van het autoverkeer genoten we met volle teugen. We (Mary en ik) konden al flink wat lentevogels spotten in het weiland, waaronder meerdere scholeksters, 2 kieviten, futen, een zwanenpaartje, één grutto, meerdere aalscholvers, meeuwen, kauwen en verschillende eenden. Die scholeksters maken toch een kabaal. In Moordrecht vonden we vlot een bushalte en aangezien de bus na 4 minuten al zou komen, waren we ook snel in Gouda. Daar liepen we nog een simpele maar leuke cache in het stadspark en toen op weg naar huis. Totaal gelopen afstand 12 km.

Op vrijdag 18 maart ben ik weer eens een keertje alleen op pad gegaan. Dat is niet vervelend. Integendeel, je hebt alle tijd aan jezelf en je ontmoet soms aardige mensen. Met een groepje heb je dat minder.

Met de trein en de metro naar het beginpunt. Ik heb het nieuwe boekje Het Grote Rivierenpad gekocht. Eens kijken of de route nu beter gemarkeerd is dan de eerste drie etappes. De hoofdroute van het rivierenpad loopt nu langs de zuidkant van Rotterdam. Bij Maassluis vaar je over. Ik ben echter al een stukje op pad, dus ik blijf de ook in het boekje beschreven noord route volgen. Bij Lekkerkerk komen beide routes samen. Langs de Bergsche Achterplas en de Bergsche Voorplas. Je hebt daar al heel snel het idee dat je niet meer in de stad loopt. Het is heel erg stil. Ik kom bijna niemand tegen. Toch bijzonder! Vlak voorbij de Irenebrug is een aardig restaurant. Even een bakkie doen. Even later volgt een beklimming van een heuvel op het golfterrein. Er zijn heel wat mensen bezig. Sommige laten zich rijden ... Dan richting Bergse Bos. Wat een mooi oud bos is dit. Bij de skibaan opnieuw omhoog. Hier is een speciaal uitkijkpunt aangelegd. Dat ligt heel hoog, zodat je aan alle kanten ver kunt kijken. Vandaag helaas niet, want het begint al te miezeren. Ik kijk uit op een raadselachtig kunstwerk. Enorm groot. Geen idee wat het is. Wie het weet mag het in het gastenboek zetten. Iets verder kom ik weer een groot kunstwerk tegen. Weer zonder naam of betekenis. Zie de foto´s. Nu verder langs de Rottemeren. Een paar jaar geleden heb ik hier geschaatst. Ik ben alleen op de wereld. Zo lijkt het tenminste. De laatste kilometers naar Zevenhuizen begint het zachtjes te regenen. Jammer, maar ik heb er rekening mee gehouden. De plu gaat op. Het laatste stuk naar Zevenhuizen loopt ook weer door een aardige groenstrook. Op het dorpsplein in Zevenhuizen trakteer ik mezelf op een lekker harinkje. Dan wachten op de interliner die maar één maal per uur rijdt midden op de dag. Maar dan ben ik ook in een half uurtje terug op Den Haag CS.

Het nieuwe routeboekje is uitstekend. De route is perfect beschreven en ook de markeringen waren er allemaal. Op naar de volgende etappe.

Op vrijdag 31 januari heb ik deze etappe gelopen met Mary. Eerst met de trein naar Delft en daarna met bus 38 naar Schipluiden. Bij de bakker koffie gedronken met een heerlijke mueslikoek en daarna op pad. Dwars door Midden Delfland naar Schiedam. Ik houd ervan om door de polder te lopen. Het is hier (nu nog) heerlijk stil. Hopelijk duurt het nog even voor de de A4 hier door gaan trekken. Dan zal alles hier anders worden. Na het talud van deze weg in aanleg missen we de markeringen. Van de ervaringen van de vorige twee etappes heb ik geleerd: de route staat in de gps en we doorkruisen de Vockestaertpolder zonder de markeringen. Wellicht lopen we hierdoor iets minder over grasdijkjes en iets meer over fietspaden. Het maakt niet uit. We komen netjes op de Groene Weg uit en vervolgen de route langs de Kerkweg. Leuke polderlaantjes met knotwilgen. Ook in Overschie ontbreekt er nog al eens een markering of de geverfde markeringen zijn geheel vervaagt. Tegelijkertijd zijn er ook markeringen die net nieuw aangebracht lijken te zijn ... Kortom: de route heeft wat onderhoud nodig. (Ik heb ergens gelezen dat de hele route inclusief Lingepad vernieuwd gaat worden). We zoeken een restaurantje voor een bak koffie en een toilet, maar zoals we vaker op maandag: alles is gesloten. Bij een heel mooie bloemenwinkel wijst men ons naar een eetcafé in het centrum, tien minuutjes lopen. We besluiten daar heen te gaan. Een goede keus, want de erwtensoep is daar verrukkelijk! Na de soep is het nog vier kilometer naar het station Melanchtonweg. Het laatste stuk loopt langs de randen van Rotterdam. Het is vrijwel autovrij en we lopen steeds door het groen. Dat is het prettige van LAW routes. De randstadrail brengt ons vlot naar Den Haag. Vandaag hebben we onderweg veel vogels gezien. Veel ganzen, maar ook een ooievaar en twee enorme vluchten met smienten. Kijk, dat maakte deze wandeling nu weer tot iets bijzonders. Het was koud, zo rond het vriespunt. Het aangekondigde zonnetje verscheen helaas niet. We hebben zo tegen de 20 kilometer gelopen. En: weer blaren. Beh.

Deze route staat op www.doorwandelen.nl

Op woensdag 7 juli stond ik om kwart over 8 bij de bushalte in Schipluiden. Daar stond me een onaangename verrassing te wachten. De eerstvolgende bus reed pas om 9.40 uur. Een ieder die dit leest is gewaarschuwd: Van 18 juni tot half augustus rijdt de bus van 8.35 niet. De chauffeur van de volgende bus wist ook niet waarom. Elk uur een bus, behalve deze. OV9292 rept hier ook niet over. Maar goed. Ik besloot om een klein ommetje te maken in Schipluiden. Het is een leuk plaatsje. Al snel kwam ik aan de praat met twee heren die een schitterende fuchsiatuin aan het begieten waren. Of ik wel even achter wilde kijken. Wat ik daar zag overtrof alles. Schitterend, schitterend. Fuchia's in alle soorten, kleuren en variéteiten. Zoiets moois had ik nog nooit gezien. Uitgebreid werd ik rondgeleid en ik kon al mijn vragen kwijt. Daarna ging ik aan de koffie bij de plaatselijke bakker, die vanwege een verbouwing van het pand de eigen achtertuin had ingericht als terras. Ook een heerlijk plekje. Zo kwam ik mijn wachttijd deze ochtend dus heel goed door. Al met al was ik toen pas om 10 uur aan de wandel. Vanwege de warmte had ik graag wat eerder willen starten. Eerst Maassluis uitgelopen langs de Nieuwe Waterweg. Dan naar het punt waar ik vorige keer gestopt was. Lekker doorstappen. Het mooiste stukje van vandaag vond ik het kerkenpad naar Maasland, dwars door de weilanden en tussen de koeien door. (Lach niet: wat moet ik doen als er een horde koeien op me af komt?) Ik voel me nooit helemaal happy op zo'n plek, maar er dreigde geen gevaar. Het waren erg rustige koeien. Maasland is een mooi dorp. De horeca miste ik hier. Langs de vaart richting Schipluiden vaart een pontje naar de horeca. Heerlijk, even op het water. Aan de waterkant genoten van een heerlijke kop champignonnesoep. Dan weer op het pontje. Ik ben een extra rondje meegevaren. Het was zo lekker om een eindje te varen. Vervolgens het laatste stuk gelopen. Tot aan Schipluiden helemaal langs het water. Ondanks de trage start was het een heerlijke dag met een erg mooie route. De bewegwijzering was - in tegenstelling tot de vorige etappe - nu prima in orde. O ja, voor het eerst had ik zelf de route ingetekend in map source en in de gps geladen. Dat is een bijzonder prettige ondersteuning bij het lopen. Als je eens een markering mist, zie je op de gps eenvoudig hoe je verder moet. Dat ga ik vaker doen.

15 juni 2011.

Met de auto rijd ik naar Hoek van Holland. De TomTom brengt me naar een woonwijk in plaats van naar de parkeerplaats van het station. Als ik het station gevonden heb, vind ik meteen de eerste routeaanduiding in de vorm van de rood-witte streepjes. Na 10 minuten lopen klopt de routebeschrijving al niet meer. Ik zit op het Hollands Kustpad, maar die route wil ik vandaag niet hebben. Ik loop terug naar het station en vind daar het juiste pad. Toch wil het daarna nog steeds niet zo goed lukken. In het park vind ik één markering op een paddenstoel achter de brandnetels en verder vind ik niets meer. Op het kaartje loop ik verder. Na een trap en een grijs asfaltpad (klopt weer) is het uit met de pret. Ik vraag aan enkele mensen de weg naar de Nieuwlandse dijk. Ze wijzen me alle kanten op. Verbijsterend hoe slecht mensen de weg weten in hun eigen woonplaats en vooral ook hoe ze geen idee hebben van kaartlezen. Niet dat ik daar nu zo'n ster in ben .... Ik zie een fietsbordje met de weg naar het Staelduinse Bosch: 4 km. Daar moet ik in ieder geval heen. Na een eindje lopen bevind ik me dan toch op eens op de Nieuwlandse Dijk. De route door het Bosch is prachtig. Het is er heel stil. Eén keer kom ik een hardloper tegen. Aan het begin van het Oranjekanaal zijn de markeringen weer zoek. Ik volg de kaart en loop over een hoge grasdijk richting Maassluis. Het gaat een tijdje goed, maar op kaart C kloppen markeringen en beschrijving weer voor geen meter. Door al dit zoeken heb ik flink wat tijd verloren. In Maassluis vraag ik opnieuw naar de weg. Nu richting station. Vandaar af ben ik in 8 minuten met de sprinter weer terug in de Hoek. Ik vraag me wel af of de hele route zo veel problemen kent. Het boekje is al van 2001. Zou dat het zijn?