Van Osnabrugge

Het Hollands Kustpad is een LAW van Hoek van Holland naar Den Helder. Afstand 213 km.

Het Lange Afstand Wandelen heeft me gegrepen. Op de één of andere manier is het aantrekkelijker om van A naar B te lopen dan in een rondje. Eigenlijk is het helemaal niet handig, maar het geeft een enorme kick om steeds verder weg te lopen. Inmiddels word ik steeds handiger met het openbaar vervoer. Soms valt dat mee, soms valt dat tegen. Ik doe op deze pagina verslag van de etappes die ik loop van Hoek van Holland naar Den Helder. De laatst gelopen etappe staat bovenaan.

Datum: 12 mei 2012. Gelopen afstand: 18 km. Samen met Betty.

Het was vandaag een heerlijke wandeldag, 12 graden, bewolkt en regelmatig een zonnetje. We namen de trein van 9.08 naar Haarlem en even voor tien waren we op pad. Omdat we toch in Haarlem waren gingen we eerst even een bakkie halen bij een familielid. Heel spontaan, en erg gezellig. Uiteindelijk liepen we dus tegen elven Haarlem uit. Na Overveen richting Bloemendaal en de Kennemerduinen in. Een prachtig mooi duingebied. En zo breed ten opzichte van de omgeving van Den Haag. We hoorden zeer veel vogels. Rond lunchtijd waren we bij het strand. In de megastrandtent Parnassia aten we een lekker soepje. Daarna over het strand. Ook hier wordt veel aan kitesurfen gedaan. Bij paal 59 de duinen weer in. Hier is het zeer stil. Af en toe kwamen we een wandelaar tegen. Het echte struingevoel kan je hier wel krijgen. Geen hekken, geen fietsen, geen auto's, geen herrie. We zagen de Konikspaarden en galloways en een ven. In het duinbos later een zandhagedis. Ook leuk. Tegen het eind raakten we de route kwijt. Te veel gekletst en te weinig opgelet waarschijnlijk. We volgden de bordjes Santpoort.  Even flink stijgen en dalen over de Duin- en Kruitberg. Berg? Ja, want 360 meter hoog. Bij de gelijknamige uitgang van de Kennemerduinen namen we een heerlijk ijsje. Van daar was het nog twee minuten naar het station.

Datum: 10 maart 2012. Na de hele winter georganiseerde tochten gelopen te hebben kriebelt de lente en heb ik enorme zin om het LAW wandelen weer op te pakken. Vandaag beloofde het een droge dag te worden en een graad of 12. Betty wilde wel mee. Binnen een uur reisden we van Den Haag CS naar de Zilk. Lekker vlot! In de Amsterdamse waterleiding duinen zouden we vandaag heel goed herten kunnen zien. Betty had nog nooit een hert in het wild gezien en ik wel eens, maar in een flits. Onze verwachtingen waren hoog gespannen. Het eerste stuk van de route vonden we erg mooi. Af en toe leek het wel of we op de Afrikaanse prairie liepen. Bij het vogelenveld was het al raak: een groepje van drie of vier herten stond rustig te grazen. We liepen door langs Zegveld en Panneveld. Hier was het nog stil. Dat zou even later heel anders worden: het racecircuit van Zandvoort is van zeer grote afstand te horen. Het werd niet stil meer vandaag. Een beetje een domper op de tocht. Bij het Vinkenveld liepen we ergens verkeerd (blz 75 boekje Hollands Kustpad: ergens bij ruiterpad en voetpad liep het fout). We vroegen de weg en we bleken op de beukenlaan te lopen. Vandaar liepen we richting Oase. Daarna hebben we nog verder lopen dwalen. Bij paddestoel 21422 staat de LAW sticker verkeerd op de paddestoel. We vroegen nog 2x de weg aan voorbijgangers, maar hoewel sommige mensen een kaart bij zich hadden, lukte het niet om goed te localiseren waar we waren. Toen we de rood-witte streepjes weer zagen stapten we weer stevig door, maar naar mijn gevoel klopte het niet. Nog maar eens gevraagd. Een vriendelijk stel met een kompas op het mobieltje bepaalde voor ons het Noorden .... tja, we liepen op dat moment dus echt verkeerd. Maar weer omgedraaid dus. Toen we eenmaal bij paddenstoel 21422 de goede kant op liepen was er verder geen vuiltje meer aan de lucht. Bij de uitgang van het natuurgebied snakten we naar koffie. We streken neer bij de horeca aan de rand van het park. Heerlijke koffie, soep en apfelstrudel gegeten. Je moet jezelf af en toe een beetje verwennen tijdens het wandelen. Daarna weer op pad. Langs Kraantje Lek en vervolgens Haarlem is langs de Brouwersvaart. Een leuke manier om de binnenstad van Haarlem te bereiken. In het restaurant de Dijken hebben we verrukkuluk gegeten.

Het middenstuk van het Hollands Kustpad, Hoek van Holland-Haarlem, is hiermee afgerond. Afstand: volgens het boekje 22 km, maar met onze extra omzwervingen eerder 25 km.

Op 29 oktober ben ik samen met Betty en Henny van Noordwijk naar De Zilk gelopen. Met bus 90 zijn we vanaf Den Haag CS naar Noordwijk gereden. Daar hebben we eerst de tijd genomen voor koffie en daarna zijn we vertrokken. Een lange tijd werd de rust in de duinen verstoort door twee helicopters die langdurig boven ons hoofd heen en weer vlogen. Omdat je helemaal niet weet waarom dat is, is het onrustig en vervelend. Het eerste deel van de route liepen we over wandelpaden steeds tamelijk dicht langs het fietspad. Daarna door een mooi stuk duinbos. Aan het eind van het bos buigt de route af naar het strand. Het was eb en bijna windstil, dan is zo'n stukje over het strand erg prettig. Bij de Langevelderslag hebben we onszelf verwend met pompoen- en knolselderijsoep. De smaak was prima. De bediening erg traag. Niet bij strandtent Oase - zoals in het boekje staat - maar bij de parkeerplaats van de Langervelderslag kochten we een kaartje voor de Amsterdamse Waterleidingduinen.  De omschrijving in het boekje klopt op dit punt niet helemaal, maar de bewegwijzering was op deze etappe verder uitstekend. Nergens was er twijfel over de route. Ik heb vaak gehoord dat er veel herten in deze duinen lopen en dus hoopte ik dat we ze zouden zien vandaag. Helaas, alleen een enkel konijntje en verder niks. Misschien de volgende keer. Nu liepen we vooral langs de rand van het gebied. Het is wel het seizoen van de vogeltrek. We zagen regelmatig groepen ganzen in V-vorm overvliegen. Mooi om te zien hoe ze af en toe van positie wisselen. We liepen langs het Zweefvliegcentrum en langs het Paardenkerkhof (ik wist niet dat dat bestond) en toen waren we alweer in De Zilk. Het was even zoeken naar de bushalte. Opnieuw met bus 90 reden we in een uur en twintig minuten terug naar Den Haag. Afstand: 14 km. Het werd vandaag 17 graden!

De vorige twee etappes vond ik mooier. De foto's volgen nog.

15 oktober 2011.

'Achter die witte paal begint de zee', riep de buschauffeur tegen een vrouw in de bus. Die witte paal was de vuurtoren van Noordwijk. Een omleiding noemde hij 'een gratis rondje van de zaak'. De stemming zat er goed in in bus 90 van Connexion. Henk (!) en ik hadden de auto in Noordwijk geparkeerd. Van daaruit reden we met de bus terug naar Katwijk. In Katwijk zijn we eerst in een strandtent neergestreken voor een lekkere lunch. Daarna gingen we om 13.00 uur op pad. Er scheen een heerlijk zonnetje. Boffen dus. We liepen het eerste stuk over het strand, over een zandbank. Een visser leegde zijn netje op een zeiltje. Een hele kilo garnalen kronkelde in het rond. De platvisjes en krabbetjes mochten nog even terug in de zee. Enkele kleine kinderen stonden gefascineerd te kijken, maar ook enkele volwassenen wisten niet dat het kronkelende goedje Hollandse garnalen waren. Niet voor de verkoop, maar voor eigen gebruik. Leuk om eens te zien.

Vanaf de zandbank konden we niet meer op het strand komen, dus we moesten een stukje terug lopen. Voorbij het afwateringskanaal liepen we de duinen in. Je mag hier vanaf oktober dwars door de Coepelduynen struinen. Een botanisch bijzonder gebiedje. Het wordt beschreven in het routeboek: 'lichte betreding van wandelaars houden het bijzondere gebied in stand'. We zochten onze weg doort een zeer sterk glooiend gebied. In de dalen voelde we ons ver van de bewoonde wereld. Op de toppen was de bewoonde wereld weer heel dicht bij. Jammer van het lelijke gebouw van Estec. Na een uurtje struinen wilden we een cache zoeken. Daarvoor moesten we wel een hek over, wat met moeite lukte. Het hielp niets, want we liepen nu in een soort van corridor. Aan beide kanten een hek met prikkeldraad. Je komt de Coepelduynen dus gemakkelijk in, maar je komt er niet makkelijk uit. Na een tijdje was er toch een doorgang in de buurt van de nieuwe kinderboerderij in aanleg. We vonden de cache. Daarna liepen we terug naar de duinen en vonden we toch een trap omhoog. Daar vandaan was het niet ver meer naar Noordwijk. We liepen over het strand tot de 'witte paal'. Lekker dat de auto iets verder op stond, zodat we niet meer op een bus hoefden te wachten. Het was - mede dankzij het weer - een heerlijke dag. Ook Henk vond dat. Afstand: 10 km.

27 september.

Het weerbericht is weergaloos. De praktijk is iets minder, want de zon laat zich niet zien. De temperatuur is zomers, de studieboeken gaan even dicht en ik ga op pad. Even een stukje Hollands kustpad lopen. Vorige keer ben ik gestopt bij het Kurhaus. Nu wil ik de hele route door de stad niet lopen, dus vandaag loop ik het verbindingsstukje tussen de Nieuwe Duinweg en het viaduct aan de Landscheidingsweg.  Dat is minder dan 3 km. Daarom loop ik door naar het station CS. Een mooie - en bekende - route door oa Clingendael en het Haagse Bos. Na Clingendael loop ik even verkeerd en ga ik weer richting Scheveningen. Dit is echter te wijten aan niet goed lezen. Bij Chalet Ten Bosch neem ik een soepje. Een echte aanrader. Al eerder had ik ontdekt dat je hier heerlijk kan eten. Dan loop ik door naar het station. De totale afstand is niet zo heel lang, 9 km.

23 augustus.

Vandaag wilde ik een flinke etappe lopen van het Hollands Kustpad, maar het weer werkte niet mee. Heel de ochtend onweerde het en de regen viel met bakken uit de hemel. Om half 1 was het droog en de buienradar was positief over de rest van de middag. Snel gegeten en met bus 26 naar Kijkduin. Om 2 uur was ik op pad. Het eerste stuk van de route van vandaag liep door het Westduinpark. Dat is één van de allermooiste stukken duingebied in Nederland (durf ik te beweren). Het heeft de status van een Nationaal Park. Alles staat op dit moment nog steeds in bloei: duindoorn, koningskaarsen, teunisbloemen, Jacobskruiskruid en nog veel meer moois waar ik de namen niet van ken. Na het Westduinpark volgde de Bosjes van Poot. Dit is echt een hondenuitlaatbos. Op welk tijdstip van de dag je hier ook komt, het wemelt er van de honden, die door hun baasjes vaak slecht in bedwang worden gehouden. Zo had ik vandaag dus weer te doen met keffende terriers aan mijn broekspijp en likkende en tegen mij opspringende engerds. Het stinkt hier op een warme dag bovendien naar poep en pies. Een volgende keer loop ik om de bosjes heen. (Sorry hondenliefhebbers). Vervolgens langs de Scheveningse havens - altijd leuk - en langs de boulevard. Ongelofelijk hoe het daar veranderd is. Het strand ik honderden meters langer geworden, met als gevolg dat de havenpieren nu slechts tientallen meters de zee insteken. De Pier voor het Kurhaus ligt voor mijn gevoel bijna op het droge. Een heel vreemd gezicht. Er wordt nog hard gewerkt. Delen van de oude boulevard zijn helemaal afgebroken. Het informatiecentrum langs de route is echt een aanrader. Ik ben benieuwd hoe het er uit zal zien als het klaar is. Jammer dat er bij het Kurhaus geen bordjes van de LAW paden staan. Het Marskramerpad en het Hollands Kustpad lopen hier een stukje samen op, maar dat is niet te zien. De markeringen op deze etappe waren wel heel wisselend van kwaliteit. In de duinen ontbraken ze meerdere malen. Ik ben hier bekend, maar anders is het toch heel lastig. Om 4 uur was ik bij de tram op de Parkweg kruising Nieuwe Duinweg. Gelopen afstand: 12 km.

16 augustus 2011.

Mijn laatste vakantiedag en heerlijk wandelweer, dus ik kan het niet laten om op pad te gaan. Ik heb alleen gelopen van Hoek van Holland naar Kijkduin via het Hollands Kustpad.

Het Deltapad, het Visserspad en het Duin-en polderpad vormen samen het Hollands Kustpad lopend langs de hele Nederlandse kust van Sluis tot Den Helder. Van Hoek van Holland is dat LAW 5-2. Met de trein ben ik vanaf Den Haag Moerwijk naar de Hoek gegaan en daar ben ik gaan lopen vanaf station Haven. Langs de Nieuwe Waterweg is het altijd leuk lopen vanwege de schepen die het zeegat uitgaan. Daarna een stukje over het strand. De strandtenten hier zijn wel enorm veel luxer geworden in een aantal jaren. Het was er heel stil. Door de duinen naar de Noordlandse dijk. Er bloeit veel in de duinen. Duindoorn, toortsen, veel gele bloemen die ik niet van naam ken etc. Mooi! Bij Arendsduin gaat het naar het strand toe. Het is lunchtijd en ik neem een soepje op een ligbank. Dat gebeurt niet vaak tijdens het wandelen dat je zo heerlijk je benen kan strekken tijdens een pauze. Even de schoenen en sokken uit voor de frisse lucht. Zeer prettig. Dan verder over het strand. Vanwege de zandmotor is er (nog steeds) een deel van het strand afgesloten. Dus dan maar door de duinen. Veel fietsers. Ik besluit het deel van de route door Madestein en Ockenburg te negeren. Ik heb daar al zo vaak gelopen. Het strand is zo heerlijk qua temperatuur en sfeer vandaag. Het laatste stuk loop ik weer over het strand. Bij Kijkduin aangekomen beloon ik mezelf met een meer dan heerlijk ijsje bij de Italiaan. (dondere chocolade, echt aanbevolen). Er staat 18 km op de teller. (De route door Madestein is 22 km)

Dan neem ik bus 26 naar station Moerwijk.