Leer mij de ouwe Moer kennen

Aan de Princessegracht wordt rond 1845 een kerk gebouwd en toegewijd aan de H Anthonius. Omdat de parochie nauwe contacten met de franse ambassadre onder hield wordt de H. Lodewijk aan de naam toegevoegd. In de oorlog bezetten de franciscanen de kerk, maar deze wordt toch verwoest.

Herbouwplicht

Na de oorlog komt er een groot bedrag beschikbaar door de herbouwplicht van het gebouw. Volgens de toenmalige planologische inzichten zouden er honderden katholieken in de uitbreidingsgebieden komen wonen. Men besluit dan ook om de kerk te herbouwen in nieuwbouwwijk Morgenstond in de Escamppolder. Er verrijst eerst een noodkerk aan de Leyweg hoek Oosterhesselenstraat. Hoewel er op zondag vijf H missen gehouden worden en er een ruimte gebruikt wordt in de Tinaarlostraat om er te kerken is dit niet voldoende ruimte voor alle gelovigen.

De Bouw

Pastoor E. Pompen wordt 28 september 1953 tot bouwpastoor benoemd. De kerk wordt gebouwd naar een ontwerp van D. Bohm met medewerking van ir W. Wouters en prof. ir. E. Peutz. Prof J. Staussen treed op als adviseur. Met de ovale vorm wordt deze kerk eenvoorbeeld van de naoorlogse kerkenbouw. In 1956 wordt met debouw begonnen en op 7 juli 1957 legt mgr M.A. Jansen, bisschop van Rotterdam de eerste steen. Vervolgens wodt op 13 november 1958 de kerk geconsecreerd door de bisschop van Rotterdam, mgr M.A. Jansen en in gebruik genomen.

De kerk zal aan 1300 parochianen plaats bieden en in het klooster komen zeven a acht fransiccaner paters te wonen.

Bij de kerk is een Mariakapel gebouwd, die dagelijks open is. De Beelden van de H . Antonius en Lodewijk, de patroonheiligen en voorbeelden, zijn eveneens in de kerk te vinden.

De Klokketoren

Op het plein voor de kerk staat een klokketoren met twee klokken met de namen St. Franciscus en St. Quirina. Dit zijn de voornamen van de familie Gerritsen en zijn gekozen uit erkentelijkheid voor de financiele steun die zij voor de bouw van de klokketoren hebben gegeven aan de orde van de Franciscanen.

De Groei en neergang

Het parochieleven bloeit en het aantal parochianen groeit tot 10.000 in 1959, waarvan er toen al 2.000 niet meer naar de kerk gingen.

Tot december 1999, toen de laatste frater het klooster verliet, zijn de paters en fraters zeer aktief geweest in het onderwijs, de kust en muziek.

Niet tegenstaande alle activiteiten in de jaren tachtig vermindert het aantal active parochianen sterk en ook het aantal geestelijken loopt terug. In 1995 fuseert de parochie met drie andere parochies in den Haag zuidwest.

Bron: "Emmaus overwegingen" een uitgave van de R.K. Emmausparochie.